หน้าหลัก » ข่าวท่องเที่ยว

กลุ่มจำปีเหล็กเพื่อเด็กดอย สนับสนุนการศึกษาเด็กและเยาวชน พื้นที่กศน.อมก๋อย

Author by 4/03/16No Comments »

thainews180     ก่อนที่จะเกิดเป็นกลุ่มจำปีเหล็กนั้น บรรดาหนุ่มใหญ่ของทีมช่างบริษัทการบินไทย ผู้นิยมชมชอบกับการเดินทางท่องเที่ยวศึกษาธรรมชาติในพื้นที่ต่างๆ ทั่วประเทศไทย โดยอาศัยช่วงวันเวลาที่ว่างจากภารกิจของตนเอง นัดหมายกันในกลุ่มว่าช่วงไหนจะไปท่องเที่ยวที่ไหนกันดี เตรียมพร้อมทั้งเต็นท์สนาม อาหาร เครื่องดื่ม เครื่องมือช่างพร้อมช่างซ่อมประจำทีม อุปกรณ์อำนวยความสะดวกต่างๆ ท่องเที่ยว ศึกษาธรรมชาติอยู่หลายปี จึงเกิดแนวคิดว่า นอกจากท่องเที่ยวแล้วควรจะทำกิจกรรมให้เกิดประโยชน์แก่ชุมชนแก่สังคมที่เดินทางไปพักค้างแรมทุกแห่ง ดังนั้นจึงรวมตัวกันเป็นกลุ่มและตั้งชื่อว่า กลุ่มจำปีเหล็กเพื่อเด็กดอยก่อตั้งมาตั้งแต่ปี  2549กลุ่มก่อตั้งเริ่มแรกจากกลุ่มนายช่างการบินไทย และผู้มีจิตอาสาเพื่อสาธารณประโยชน์ จำนวน7 คนได้แก่ นายมานิตย์ อ่อนมีประธานกลุ่ม นายบุญลาภ ศรเดชรองประธานและนายช่างประจำกลุ่ม นายพิเชษฐ์ คงยั่งยืนเหรัญญิก นายอิทธิกร แสงอรุณกรรมการ นายอำนวย อ่อนมีที่ปรึกษา นายพงษ์พิศ ประพาพรรณพิไลกรรมการ นางณัฐนันท์ กุศลธนพงษ์สิน กรรมการภายใต้คำขวัญว่า ต่อเติมฝัน แบ่งปันโอกาส เพื่อเด็กน้อยบนดอยสูง

เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย มีความคล่องตัวในการปฏิบัติงานของกลุ่มจำปีเหล็กเพื่อเด็กดอย โดยไม่นำเอาระบบราชการมาใช้กับสมาชิกกลุ่ม มีความเรียบง่ายต่อการเดินทาง การกินการนอน การให้เกียรติซึ่งกันและกันในมวลหมู่สมาชิก ไม่มีหัวหน้าไม่มีลูกน้อง ใครมีความรู้ความสามารถด้านไหนก็ช่วยกันทำงานด้านนั้นตามถนัดดังนั้นกลุ่มจึงได้กำหนดวัตถุประสงค์และแนวทางการปฏิบัติงาน รูปแบบของสิ่งปลูกสร้างในพื้นที่ คือ เป็นการสร้างอาคารเรียนไม้อย่างเต็มรูปแบบ ขนาด 7 x 19 เมตร ตามแบบของโรงเรียนในโครงการแม่ฟ้าหลวง ในถิ่นทุรกันดารที่เหมาะสม อยู่ในพื้นที่ของ กศน. ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากทางราชการไม่น้อยกว่า 3 ปี ต้องมีเด็กนักเรียนไม่ต่ำกว่า 30 คน มีครูสอนประจำอย่างน้อย 1 คน ในชุมชนมีประชากรไม่น้อยกว่า 30 หลังคาเรือน ผู้นำชุมชนและประชาชนมีส่วนร่วมและให้ความร่วมมือในการก่อสร้างโดยไม่มีค่าแรงงานก่อสร้าง เส้นทางคมนาคมไม่เสียงต่อการเกิดอุบัติเหตุ นอกจากการสร้างอาคารเรียนแล้ว จะได้สร้างสิ่งปลูกสร้างที่จำเป็น เช่น  ศาลาพระพุทธรูป ห้องครัว ห้องน้ำ ลานกีฬา ทั้งนี้ทั้งนั้น ค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะได้จากการบริจาคจากผู้มีจิตศรัทธาหลังจากสร้างอาคารเรียนและสิ่งปลูกสร้างต่างๆ เรียบร้อยแล้วจะทำพิธีมอบในช่วงระหว่างวันที่ 5-10 ธันวาคมของทุกปี ในเดือนมกราคม ทางกลุ่มจะรวบรวมสิ่งของ เครื่องใช้ ของเด็กเล่น นำไปแจกพร้อมจัดงานวันเด็ก และเชิญชวนสมาชิกบริจาคสิ่งของนำไปบริจาคให้แก่เด็กๆและชุมชนด้วย

ผลงานของกลุ่ม สร้างอาคารเรียนครั้งแรกเมื่อปี 2549 ที่โรงเรียนบ้านห้วยมะน้ำ โรงเรียนบ้านแม่แฮด ตำบลแม่สวด อำเภอสบเมยจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในปี 2550  สร้างอาคารเรียนที่โรงเรียนไตรธาร ตำบลแม่ขนิง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่านปี 2551 สร้างอาคารเรียนที่โรงเรียนบ้านโข๊ะทะ ตำบลแม่จัน อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ในปี 2552 นับเป็นปีเริ่มแรกที่เข้ามาสำรวจในพื้นที่อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ ผู้มีจิตอาสาเห็นว่าทางกลุ่มมีรูปแบบการทำงานอย่างเป็นระบบ จึงสมัครเป็นสมาชิกเพิ่มขึ้น เช่น นายนิกร ขวัญชุม นายเสมอเดือน ศิริ คุณผ่องศรี ปกรณ์แก้ว นายณรงค์ นุ่มประเสริฐ นายสมพร ชลาลัย  นายประเทือง ประทีปสุขเข้ามาสำรวจพื้นที่ที่ทุรกันดารและห่างไกล เพื่อสร้างอาคารเรียนดังความตั้งใจจิตอาสาเพื่อเด็กน้อยบนดอยสูง โดยเน้นพื้นที่ในเขตความรับผิดชอบของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย อำเภออมก๋อย (กศน.อมก๋อย) หรือที่เรียกกันย่อๆ ว่า”ศศช.” ซึ่งมีชื่อเรียกกันเต็มๆ คือ “ศูนย์การศึกษาเพื่อชุมชนในเขตภูเขาต่อมาในปี 2539 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานนามใหม่ว่า ศูนย์การเรียนรู้ชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” แล้วตามด้วยชื่อของหมู่บ้านที่ตั้งศูนย์เรียนรู้ในปี2552 สำรวจพบว่า ศศช.บ้านโอโลคีบน ตั้งอยู่ห่างไกลมาก การเดินทางจากอำเภออมก๋อยไปถึงบ้านโอโลคีบน ต้องใช้รถจักรยานยนต์เพียงอย่างเดียวอีกทั้งต้องมีโซ่พันล้อสูบลม อุปกรณ์ซ่อมทุกชนิดติดตัวไปด้วยการเดินทางต้องใช้เส้นทางอ้อมไปเข้าทางอุทยานแห่งชาติแม่เงา อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ต่อมาในปี 2553 ทีมงานมีสมาชิกเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะทีมงานลุ่มน้ำสาละวิน เช่น นายธงชัย พุ่มพวง นายเดชธพล กล่อมจอหอ ทีมงานจิตอาสาโครงการขยายผล โครงการหลวง นายผ่านเกล้า สุวรรณประเสริฐ นายช่างใหญ่ผู้มีประสบการณ์ซ่อมรถยนต์และมีประสบการณ์การแข่งขันอ๊อฟโร๊ด    นายเอกลักษณ์ พิงค์สุวรรณ นายจักรี มีตาล และผู้มีจิตอาสาที่ทำงานประจำสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน)ทีมชุดใหญ่ได้ศึกษาข้อมูลจาก กศน.อมก๋อย ทราบว่าที่บ้านห้วยยาว เป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลมาก การเดินทางลำบาก ไม่มีทางรถยนต์เข้าไปถึงหมู่บ้านได้ ทีมงานจึงตกลงใจเริ่มออกสำรวจพื้นที่บ้านห้วยยาว ด้วยการขับรถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อถึงบ้านราชา และเดินเท้าเข้าไปถึงบ้านห้วยยาวเพื่อให้เกิดความแน่ใจว่าเหมาะสมหรือไม่ในการก่อสร้างอาคารเรียน ทีมงานชุดที่สองจึงออกสำรวจอีกครั้งโดยอาศัยรถจักรยานยนต์ของบรรดาครู กศน.อมก๋อยช่วงที่ฝนตกถนนลื่นจะต้องใส่โซ่พันล้อทั้งหน้าและหลังขึ้นไปให้ถึงบ้านห้วยยาวจนได้ในที่สุดก็ตกลงและร่วมมือกันสร้างที่ ศศช.บ้านห้วยยาว ตำบลสบโขง จะเรียกว่าถนนก็คงไม่ใช่ต้องเรียกว่าเส้นทางจะเหมาะสมกว่า ต้องขอความร่วมมือให้ชาวบ้านมาช่วยตัดต้นไม้ขนาดเล็กตามทางเท้าที่ชาวบ้านใช้เดินทางให้กว้างขึ้น โดยใช้จอบขุดตามไหล่เขา เพื่อให้รถจักรยานยนต์เข้าถึง ต่อมาจึงขยายเส้นทางให้กว้างพอสำหรับรถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อ เพื่อขนวัสดุอุปกรณ์การก่อสร้างจนถึงบ้านห้วยยาว การปฏิบัติงานจนสร้างอาคารเรียน ศาลาพระ โรงอาหาร และห้องน้ำตามรูปแบบที่กำหนดเสร็จเรียบร้อยจึงได้จัดพิธีส่งมอบสิ่งปลูกสร้างในเดือนธันวาคม 2553จากผลงานของกลุ่มจำปีเหล็กเพื่อเด็กดอยตั้งแต่ปี 2549 จนถึงปี 2553 ในปี 2554 นับเป็นปีที่สมาชิกกลุ่มจำปีเหล็กเพื่อเด็กดอย มีความปลาบปลื้มปิติเป็นล้นพ้น ได้เข้ารับพระราชทานโล่กลุ่มที่มีผลงานดีเด่นจากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2554 อ่านต่อฉบับวันที่ 6 มีนาคม 2559.

ธงชัย พุ่มพวง