หน้าหลัก » บทความเคาะสนิม

ต้นยางเชียงใหม่

Author by 2/06/14No Comments »

 เคาะสนิม180         บ่ายวันอังคารที่แล้ว สภาพอากาศร้อนจัด แล้วก็มีเมฆโผล่จากหลังดอยสุเทพมาก้อนใหญ่ จากนั้นไม่นาน ก็เกิดพายุกระโชกแรง ซัดผ่านกลางเมืองเชียงใหม่ ผลคือ ทำให้ต้นไม้ กิ่งไม้หักโค่นหลายจุด แต่ที่รุนแรงในรอบหลายสิบปีเป็นต้นยางยักษ์ล้มครืนลงเกือบปิดถนนเชียงใหม่-ลำพูนแถวหน้าตลาดหนองหอย

เดชะบุญต้นยางยักษ์ล้มพาดกับต้นยางอีกต้นที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ทำให้อาคารพาณิชย์ สายไฟฟ้าแรงสูง และสายเคเบิ้ลทั้งหลายรอดสูญเสีย แต่กว่าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเชียงใหม่ และเทศบาลนครเชียงใหม่จะเข้าตัด และเก็บกวาดต้องปิดกระแสไฟฟ้านานหลายชั่วโมง รวมทั้งต้องปิดถนนระบายรถเข้าซอยใจแก้วทะลุซอย 8-9 จนแออัดกันไปหมด

          ครั้งใดที่มีการปิดถนนสายต้นยางในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ เพื่อตัดแต่งกิ่งต้นยาง ก็อาศัยซอยเล็ก ๆเลี่ยงการจราจร แต่ไม่ค่อยมีใครสนใจว่าควรจะสร้างถนนเลี่ยงหน้าตลาดหนองหอยสักที ทั้ง ๆ ที่น่าจะทำได้ โดยปรับปรุงทางที่มีอยู่ใต้สายไฟแรงสูงของ กฟผ. และ  กฟภ.ที่พาดจากบ้านเด่นไปยังสารภี-หางดง เพียงแค่เวนคืนที่ดินหัวท้ายสองจุดเท่านั้นเอง (อยากเสนอไว้เผื่ออนาคตหากเกิดอัคคีภัยหรือต้องปิดถนนขึ้นมาจะลำบากไปใหญ่)

ต้นยางนาบนถนนเชียงใหม่-ลำพูน ตั้งแต่หน้าสำนักงานการไฟฟ้าจังหวัดเชียงใหม่ไปจบที่บ้านปากกองสารภีเขตติดต่อลำพูน เดิมมีกว่า 1,200 ต้นหรือมากกว่านั้น อายุการปลูกมากกว่า 120 ปี สมัยนั้นมีการเกณฑ์ประชาชนออกมาปลูกต้นยางสองฝั่งทางสายนี้ ปลูกต้นฉำฉาไหล่ทางสายเชียงใหม่-สันกำแพง และปลูกต้นขี้เหล็กทางสายเชียงใหม่-ดอยสะเก็ด สายอื่นๆ เกือบจะไม่เหลือประวัติศาสตร์แล้ว

ยังคงมีสายเชียงใหม่-ลำพูนที่มีต้นยางใหญ่ขึ้นสูงเป็นแนวยาวประมาณ 15 กม. และปัจจุบันเหลือต้นยางอยู่ราว 800 ต้น นอกนั้นยืนตายซาก ตายด้วยอายุขัย ล้มลงเพราะเหตุต่างๆ รวมทั้งถูกทำลาย ถูกเจาะแล้ววางยา(ดินปืน) เป็นต้น ขณะเดียวกันก็มีการตัดแต่งกิ่งที่มักจะหล่นลงมาเป็นอันตรายต่ออยู่อาศัย และผ่านเส้นทางอยู่ประจำ ถึงกับมีป้ายกรมทางหลวงเตือนไว้ หากชั่วโมงใดมีพายุฝนฟ้าคะนองขอให้หลีกเลี่ยงเส้นทาง…

เพราะต้นยางส่วนใหญ่อยู่ในเขตอำเภอสารภี จึงมีการรวมกลุ่มของผู้รักสิ่งแวดล้อม และยางนา ตั้งชมรมอนุรักษ์ต้นยางขึ้นหลายปีก่อน มีการศึกษาความเป็นมา และเผยแพร่ความภูมิใจที่บรรพบุรุษได้สร้างขึ้นไว้เป็นมรดกมาถึงปัจจุบัน แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้สืบสานต่อเนื่อง แต่ละปีจึงมีข่าวต้นยางล้มครืนๆ ๆ เพราะมีการแอบเจาะทำลายราก

ต้นยางที่ล้มล่าสุดนี้ก็เช่นกัน เมื่อเข้าไปดูใกล้ ๆ แล้ว ลำต้นผุกร่อนถูกหุบด้วยต้นโพธิ์ และไทร ซึ่งรากตื้นพอลมกระโชกมาแรงๆ ก็อยู่ไม่ได้ น่าสงสัยในอดีตหลายปีก่อนมีการเจาะทำลายรากต้นยางหรือไม่ ผลจึงออกมาเป็นเช่นนี้ครับ?