หน้าหลัก » บทความเคาะสนิม

หลวงปู่ทองเล่า

Author by 13/11/14No Comments »

    16781_933542956673385_5455668844468566643_n         วันพิธีวางศิลาฤกษ์สร้างมูลนิธิสถาบันครูบาศรีวิชัย เชิงดอยสุเทพ 8 พฤศจิกายน 2557 สถานที่ที่เอกชนเตรียมสร้างสปาหน้าลานอนุสาวรีย์ครูบาฯ แต่บรรดานักธุรกิจใหญ่ในเชียงใหม่ลงขันกันจัดซื้อมาได้ 1,119 ตร..เป็นเงิน 50 ล้านบาท เพื่อให้เป็นสมบัติส่วมรวมของชาวเชียงใหม่ และเป็นแหล่งศึกษา ยกย่องเกียรติคุณครูบา ผู้มีคุณูปการต่อชาวภาคเหนือ และต่อไปจะเสนอให้เป็นบุคคลสำคัญของโลกนั้น

มีเรื่องต้องบันทึกไว้ ให้เป็นประวัติศาสตร์ไม่ขาดช่วงจากปากคำของท่านผู้อยู่ร่วมสมัยกับครูบาศรีวิชัย เมื่อ 80 ปีก่อน คือ พระธรรมมังคลาจารย์ หรือหลวงปู่ทอง สิริมังคโล ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 7 เจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหาร ท่านมาเป็นประธานสงฆ์ในพิธีดังกล่าว พร้อมกับบริจาคเงิน 1 แสนบาท  คณะศิษยานุศิษย์บริจาคอีก 2 แสนบาท บุคคลอื่นๆบริจาคอีกรวมเป็นเงินกว่า 6 ล้านบาทเป็นทุนเริ่มต้นของมูลนิธิฯ

หลวงปู่ทองวันนี้อายุ 92 ปีได้กล่าวอนุโมทนา และปรารภว่า ไม่คิดว่าสถานที่แห่งนี้จะกลับคืนมาให้เป็นศาสนสถานของพระพุทธศาสนา ซาบซึ้งใจมากที่นักธุรกิจน้อยใหญ่รวมพลังกันจนสำเร็จ ดังพุทธทำนายว่า หินย่อมจะฟู หม้อน้ำจะจม 5 พันปีไปแล้วศาสนาจะมีอันตราย แต่การฟื้นฟูครั้งนี้มั่นใจว่าจะยังมั่นคง อาตมาดีใจมาก ไปงานของพระวิสุทธิวงศาจารย์ สร้างศาลาการเปรียญ ต้องรีบกลับจาก กทม. วันนี้ตั้งใจมาให้ได้

            “เมื่ออดีต 9 พฤศจิกายน 2477 ตอนนั้นยังเป็นสามเณรอายุ 11 ปีมาจากอำเภอฮอด มาร่วมขนดิน บก(ขุด)หนทางขึ้นดอยสุเทพกับครูบาศรีวิชัย ปีนั้นมีพระเณร และศรัทธาชาวบ้านมาร่วมกันเนืองแน่น ถึงขนาดที่พักในวิหารหลวงวัดสวนดอกเต็มไปหมด แม้แต่ห้องน้ำห้องท่าไม่พอ ขี้เต็มถังบนวิหารหลวงกลิ่นเหม็นไปหมด…”

พลังศรัทธาพักแรมวัดสวนดอก แล้วเดินเท้าไปยังเชิงดอยสุเทพ พอมาสร้างทางจุดแรก ครูบาศรีวิชัยท่านนั่งหนักอยู่บนวัดศรีโสดา เห็นพระเณรไม่มีสบงจีวร ก็ประกาศให้ขึ้นไปหา หลวงปู่ทองไม่ต้องการจีวรแต่เห็นมะปรางแล้วอยากกินก็ขอมะปรางมา เห็นพระซื้อน้ำหวานก็อยากกินถึงกับยืนร้องไห้ เพราะเป็นเณรจากฮอดมาช่วยงานไม่มีสตางค์ ครูบาท่านคงกำหนดจิตรู้ได้เรียกไปหาแล้วให้เงิน 1 แถบ (เงินรูปีที่ใช้ในลานนาสมัยอังกฤษเรืองอำนาจ สมัยนั้นเงิน 2 แถบซื้อที่นาได้ตั้ง 5 ไร่)

เงิน 1 แถบที่ครูบาให้หลวงปู่ทองครั้งนั้น สามารถซื้อของได้หลายอย่าง ท่านจึงจดจำพระคุณครูบามาจนทุกวันนี้  และขอให้สาธุชนเป็นคนมีกตัญญูกตเวทิตา คนกตัญญูเป็นคนดี การทำบุญต่อผู้มีพระคุณ และต่อธรรมชาติถือเป็นบุญยิ่ง ฝนตกแดดออกห้ามไปด่ามีดี เป็นคนอกตัญญู ดังนั้นให้กตัญญูต่อบุญและต่อคน เมื่อนึกถึงครูบาให้เงินแถบหนึ่ง ทุกวันหลังภาวนาเสร็จก็อุทิศให้ท่านพระสงฆ์ที่มาวันนี้ ก็ล้วนแต่มาด้วยใจไม่ใช่ลาภสังกการะ แต่นึกถึงบุญคุณครูบาศรีวิชัย ดังนั้น ขอให้ผู้ได้ร่วมบุญจงมีอายุยืน ถ้าแก่แล้วก็ขอให้ได้บรรลุธรรม และนิพพานทุกคนเทอญ