หน้าหลัก » บทบรรณาธิการ

กลุ่มนักวิชาการข้องใจ สนามบินขึ้นค่าจอดรถ

Author by 26/07/12No Comments »

ตามที่ กลุ่มนักวิชาการ คณาจารย์จากหลายมหาวิทยาลัย นำโดย ดร.ชมชวน บุญระหงษ์ จากวิทยาลัยบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เข้ายื่นหนังสือร้องเรียนต่อ ม.ล.ปนัดดา ดิศกุล ผวจ.เชียงใหม่ ในฐานะอนุกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคจังหวัดเชียงใหม่ ขอให้ตรวจสอบและเรียกประชุม กรณีท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่ปรับอัตราค่าจอดรถยนต์จากปกติที่จอด 24 ชม. 100 บาท เป็น 200 บาท ซึ่งเห็นว่าไม่เป็นธรรมและไม่มีเหตุผลชี้แจงต่อสาธารณชน จึงมีความสงสัย ขอให้ประธานอนุกรรมการ สคบ.จังหวัดเชียงใหม่พิจารณาดำเนินการ 4 ข้อ ดังนี้

1. การตั้งอัตราค่าจอดรถใช้แนวคิด หลักการ เครื่องมือ และเกณฑ์อะไร ถึงได้เพิ่มขึ้น 100% ทุกครั้งที่ปรับขึ้น 2. การเก็บเงินค่าจอดรถในท่าอากาศเชียงใหม่ปัจจุบันได้ทำตามกฎหมายหรือระเบียบใดบ้าง 3.เงินที่ได้จากการเก็บหรือประมูลได้นำเข้าสู่ระบบการเงินการคลังของรัฐหรือไม่? และ 4. มีระบบการบริหารจัดการอย่างไร และหากมีคณะกรรมการบริหารลานจอดรถ องค์ประกอบของคณะกรรมการบริหารนั้น มาจากไหน และมีสัดส่วนอย่างไรบ้าง? และในตอนท้ายระบุว่า ผู้มีรายชื่อร้องเรียนท้ายนี้ ขอความกรุณาประธานอนุกรรมการ สคบ.จังหวัดเชียงใหม่ได้จัดให้มีการประชุม เพื่อให้เกิดการชี้แจงขึ้น โดยเชิญผู้บริหารท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่ และผู้ร้องเรียนเข้าร่วมประชุมด้วย หวังจะมีการประชุม เพื่อชี้แจงดังกล่าว ภายใน 1 เดือน หลังจากที่ได้รับร้องเรียนนั้น

กรณีดังกล่าว ม.ล.ปนัดดา ดิศกุล  ผวจ.กล่าวว่ารู้สึกเห็นใจอาจารย์ผู้ร้องที่เดิมเคยจ่ายค่าจอดรถในลานจอดของการท่าอากาศยานเชียงใหม่ข้ามคืน 100 บาท เพื่อเดินทางไปประชุมหรือราชการส่วนกลาง แต่เมื่อปรับขึ้นเท่าตัวจึงเดือดร้อน จะเร่งประสานกับการท่าอากาศยานเพื่อมาชี้แจงทำความเข้าใจโดยเร็ว และวันเดียวกันนั้นมีกลุ่มผู้เดือดร้อนจากการเก็บค่าที่จอดรถในสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ (2) อาเขต ซึ่งขนส่งจังหวัดมอบให้เทศบาลนครเชียงใหม่ดูแลอีกด้วย เพราะเข้าไปจอดไม่ถึง 10 นาทีถูกเรียกเก็บเงิน และไม่คืนเงินให้ ทั้งสองกรณีบางคนอาจมองเป็นเรื่องเล็กน้อย ทั้งที่เป็นเรื่องสำคัญ เพราะถ้าประชาชนไม่ได้รับความเป็นธรรม จะต้องสูญเสียเงินเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยผู้ที่เก็บเงินไปไม่ทราบว่านำเข้าสู่ระบบการคลังหรือไม่ ความเสียหายลักษณะนี้จึงไม่ควรให้เกิดขึ้นต่อสาธารณชน จะเห็นว่ากรณีแรกการให้เอกชนประมูลพื้นที่ไปหาประโยชน์ โดยสามารถปรับค่าจอดรถขึ้นตามความต้องการ โดยอ้างความปลอดภัยบ้าง อ้างสถานที่คับแคบบ้างนั้น เป็นเหตุผลที่ไม่เอื้อประโยชน์ประชาชน แต่เป็นการเอื้อต่อหน่วยงาน และผู้สัมปทานมากกว่า.