หน้าหลัก » บทบรรณาธิการ

แผ่นดินไหวเนปาล กับน้ำใจของชาวไทย

Author by 29/04/15No Comments »

155346      นับเป็นภัยพิบัติครั้งร้ายแรงบนโลกมนุษย์อีกครั้ง เมื่อเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ มีขนาดความแรงถึง 7.9 ริกเตอร์ (บ้างก็อ้างว่าระดับ 7.5 ริกเตอร์) เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2558 ในตอนกลางของประเทศเนปาลโดยมีศูนย์กลางอยู่ระหว่างเมืองโพคารา และกรุงกาฐมาณฑุ ซึ่งสร้างความเสียหายต่อทรัพย์สิน และชีวิตของประชาชนอย่างรุนแรง ดังภาพข่าวที่ปรากฏทางสื่อสารมวลชน และโซเซียลเน็ตเวิร์ค เบื้องต้นมีรายงานข่าวว่ามีผู้เสียชีวิตร่วม 3 พันคน และบาดเจ็บอีกกว่า 6 พันคน ไร้ที่อยู่อาศัยหลายหมื่นคน กระแสไฟฟ้าดับ การสื่อสารทางโทรศัพท์พื้นฐาน และเคลื่อนที่ถูกตัดขาด ประชาชนในเมืองกาฏมัณฑุ เผชิญกับปัญหาที่อยู่อาศัย อาหารการกิน น้ำดื่มสะอาด และข้าวของสินค้าจำเป็นปรับราคาขึ้นพรวด เนื่องจากขาดแคลน และความช่วยเหลือจากนานาประเทศยังเข้าไปไม่ถึง

แม้ว่าจะมีการแสดงความจำนงบริจาค ด้วยเม็ดเงินจำนวนมหาศาล เช่น ออสเตรเลียกว่า 120 ล้านบาท สหรัฐอเมริกา 32 ล้านบาท ไทย 6 ล้านบาท และอื่นๆ อีกจำนวนมาก รวมทั้งอินเดีย ปากีสถาน จัดส่งเครื่องจักรเครื่องมือ หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เข้าไป เพื่อเร่งค้นหาผู้รอดชีวิตที่ติดอยู่ในซากตึกที่พังลง แต่ก็ยังจัดระเบียบในการช่วยเหลือได้ไม่ทั่วถึงและทันการณ์ ในระหว่างความสับสนอลหม่านยังมีการติดตามสอบถามถึงผู้หายสาบสูญ ที่มีทั้งชาวเนปาลเอง และชาวต่างประเทศที่เดินทางไปเพื่อปีภูเขาน้ำแข็งเอฟเวอร์เร็ตตลอดเวลา โดยเฉพาะคนไทยที่เดินทางไปแสวงบุญเมืองประสูติของพระพุทธเจ้าก็ยังขาดการติดต่อกับญาติที่เมืองไทยจำนวนมาก

ขณะที่มีข่าวว่ารัฐบาลได้ร่วมบริจาคเงินช่วยเหลือเนปาลไปแล้ว ส่วนราชการต่างๆ รวมทั้งจังหวัดต่างๆ ก็เปิดรับบริจาคเงินและสิ่งของเพื่อส่งไปช่วยชาวเนปาล อย่างเช่นจังหวัดเชียงใหม่ เปิดศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุแผ่นดินไหวที่ประเทศเนปาล โดยรับบริจาคเงิน และสิ่งของ ผ่านศูนย์ดำรงธรรมในวันเวลาราชการ 08.30-16.30 น.ทุกวันตั้งแต่วันที่ 27 เมษายนเป็นต้นมา  นายสุริยะ ประสาทบัณฑิต ผวจ.เชียงใหม่ เชิญชวนชาวเชียงใหม่ และชาวไทยที่มีจิตศรัทธา สามารถบริจาคสิ่งของและทุนทรัพย์ให้กับผู้ประสบภัย โดยทางจังหวัดจะรวบรวมความช่วยเหลือ และส่งไปให้ถึงผู้ประสบภัยโดยเร็ว  จากการแสดงน้ำใจของพี่น้องชาวไทย และชาวเชียงใหม่ครั้งนี้เป็นเรื่องที่ควรสนับสนุน โดยไม่ได้หวังผลตอบแทนใด ๆ เมื่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันประสบภัยพิบัติ ก็รีบแสดงน้ำใจส่งความช่วยเหลือไปจะมากจะน้อยยังดีกว่านิ่งเฉย หวังว่าผลพวงจากการแสดงน้ำใจเป็นความดีที่ได้กระทำ ย่อมนำความสุขใจมาสู่ทุกคนแน่นอน.