หน้าหลัก » บรรณศีล

บรรณาศิล

Author by 6/09/12No Comments »

แอ่วเชียงคำ

“เชียงคำ” เปลี่ยนสำเนียงเป็น “เชียงขำ”

ขอถามนำ “ขำหัวเราะ” หรือเพราะพริ้ง

เปล่า “ขำของคนเมือง” เป็นเรื่องจริง

แปลว่าสิ่ง “ยึดติด” นิมิตดี

อยู่เชียงคำนับเป็นปีได้สี่สิบ

ดุจมนต์ทิพย์มัดใจ…ไม่หน่ายหนี

“เมืองอู่ข้าว” น้ำเพิ่มพูนสมบูรณ์มี

ประเพณีเชิดชู…เลือกดูเอา

“คนไตลื้อ” โพกผ้าขาวผู้เฒ่าแก่

เป่าปี่แน..ขับลื้อ..คือเพลงเผ่า

เสียงอีออ..อออี่…คีย์เบาเบา

สนุกเขา..เราสุขสันต์..เป็นกันเอง

“บ้านน้ำมิน” ถิ่นน้ำเมา…ดูเข้าท่า

เหล้าปิดตรา “แสตมป์” แชมป์คนเก่ง

ไม่กินเหล้าเข้าน้ำมิน..ได้ยินเพลง

ที่บรรเลงว่า ตัวเมีย..เพลียฤทัย

โบราณสถานบังเกิดประเสริฐล้ำ

“ธาตุดอยคำ” ประเพณี..มีงานใหญ่

มาฆบูชาธรรม…จำใส่ใจ

ร่วมกราบไหว้…สรีระ “พระโคดม”

กำศรวญ ยาศรี

333 หมู่ 13 ต.หย่วน

.เชียงคำ จ.พะเยา