สกู๊ปข่าวพิเศษ " ชูงานศิลปะบนพื้นไม้ ... ด้วยเหงื่อและมือ "

            งานศิลปะเป็นงานที่มีความพิถีพิถัน ความปราณีต และความละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก แต่การที่จะสร้างผลงานทางด้านศิลปะออกมาได้วิจิตรงดงามนั้น ต้องอาศัยองค์รวมหลายๆ อย่าง มาประยุกต์เข้าด้วยกันเริ่มตั้งแต่การถ่ายทอดอารมณ์ ความคิด และความรู้สึกของศิลปินลงบนชิ้นงานศิลปะแต่ละชิ้น จุดนี้ถือเป็นหัวใจสำคัญของการทำงานด้านศิลปะ ซึ่งอยู่ที่ความสามารถของศิลปินแต่ละคนในการถ่ายทอดและดึงจุดเด่นของตัว เองแสดงออกมาให้ประจักษ์สู่สายตาผู้ที่มีใจรักและชื่นชอบงานด้านศิลปะ

            ศิลปะที่ทีมข่าวไทยนิวส์นำมาเสนอครั้งนี้ คาดว่าหลายๆ คนคงไม่เคยเห็นเพราะเป็นศิลปะนี้เป็นงานที่ถ่ายทอดออกมาเป็นภาพบนพื้นไม้ ภาพที่มีเสน่ห์ และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เป็นงานที่มีคุณค่า และไม่เคยมีใครสามารถทำได้ เรียกได้ว่าเป็น "ศิลปินคนแรกและคนเดียวของประเทศไทยในการวาดภาพโดยใช้เหงื่อแทนน้ำ และใช้มือแทนพู่กัน" กับ งานศิลปะบนพื้นไม้ด้วยเหงื่อและมือ"


            วันนี้ทีมข่าวไทยนิวส์มีโอกาสได้ไปสัมภาษณ์ศิลปินคนหนึ่งที่มีความสามารถพิเศษทางด้านศิลปะคือ การใช้เหงื่อผสมสีแทนน้ำและการใช้มือระบายสีแทนพู่กัน ซึ่งถือว่าเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวยากนักที่ศิลปินคนอื่นจะสามารถลอกเลียนแบบได้ อาจารย์อาร์ท - นวมิตร อย่าลืมญาติ ได้ให้สัมภาษณ์กับทีมข่าวไทยนิวส์ว่า "ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่รักงานศิลปะและได้ศึกษาทางด้านศิลปะโดยตรงจากวิทยสัยครูพระนคร (ปกศ.สูง) จากนั้นก็ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรจน์ บางแสน (มศว.บางแสน) หลังจากจบการศึกษาประกอบอาชีพเป็นครูสอนศิลปะมาตลอด รวมทั้งทำงานพิเศษอีกหลายๆ อย่าง อาทิ เช่น เปิดร้านอาหาร และเป็นนักร้อง แต่ก็ไม่เคยทิ้งงานด้านศิลปะถ้ามีเวลาว่างก็จะนั่งทำงานศิลปะและนำไปแสดงในร้านอาหารของตนเองบ้าง เมื่อ 7 ปีที่ผ่านมาพบว่าสามารถบังคับให้เหงื่อออกมาจากฝ่ามือได้ ซึ่งจุดนี้อาจเกิดจากความผิดปกติทางร่างกายหรือเปล่าไม่ทราบ จึงเป็นการเริ่มต้นให้ทดลองนำเหงื่อมาผสมสีอะคริลิกแล้วทดลองวาดภาพโดยใช้มือแทนพู่กัน ทำให้ภาพที่ได้เกิดแสงและเงาที่สวยงามเป็นธรรมชาติมีลักษณะเด่นกว่าชัดเจนกว่าภาพวาดประเภทอื่น ที่สำคัญภาพวาดทุกภาพที่ได้ดูมีชีวิตชีวา ราวกับว่ามีตัวตนจริง ๆ กอปรกับลวดลายที่สวยงามของเนื้อไม้สักส่งผลให้ภาพดูแปลกและน่าสนใจมากกว่าภาพวาดปกติ เหตุที่ใช้ไม้สักเพราะว่าไม้สักเป็นไม้ที่มีคุณภาพ มีความทนทาน และมีลวดลายที่สวยงาม แต่มีราคาค่อนข้างสูง พร้อมทั้งกล่าวเพิ่มเติมว่า การใช้เทคนิคนี้จะทำให้ภาพนั้นมีความซอฟท์หรือนุ่มนวลขึ้น ซึ่งเคยมีศิลปินหลายคนที่นำเอาเทคนิคนี้ไปใช้แต่ไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากไม่สามารถบังคับเหงื่อออกมาได้ครั้งละมากๆ ดังนั้นการใช้เหงื่อผสมสีแทนน้ำจึงเป็นลักษณะพิเศษเฉพาะตัวจริงๆ สำหรับภาพวาดที่วาดส่วนใหญ่จะเป็นภาพเกี่ยวกับนางในวรรณคดี เทวดา และตัวละครของขอม ซึ่งการลงมือวาดภาพนั้น ไม่มีตัวอย่างหรือแบบในการวาด แต่จะใช้จินตนาการ ประสบการณ์ ในการวาดภาพในการถ่ายทอดออกมาเป็นงานศิลปะ บางครั้งก็จดจำมาจากโบราณสถานต่างๆ ในประเทศไทย อาทิ เช่น ปราสาทหินพิมาย, หนังสือเกี่ยวกับนางในวรรณคดี ตลอดจนหนังสือที่รวบรวมตำนานป่าหิมพานต์ ซึ่งภาพศิลปะบนพื้นไม้ภาพแรกที่วาดออกมาเป็นภาพของ "นางรำบาหลี" ใช้เวลาในการวาดประมาณ 10 วัน นอกจากนี้ภาพศิลปะบนพื้นไม้ด้วยเหงื่อและมือยังได้เข้าร่วมการจัดแสดงงานศิลปะเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในงาน "งานศิลปะของครูเชียงใหม่" ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากจากผู้ที่เข้าชมงานศิลปะของครูเชียงใหม่ นอกจากการจัดแสดงภาพในงานนี้แล้ว ยังได้นำไปจัดแสดงไว้ที่บ้านถวาย โดยมีลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศสั่งภาพศิลปะนี้เพิ่มมากขึ้น"

            ขณะนี้ภาพศิลปะบนพื้นไม้ของได้รับความสนใจเป็นอย่างมากจากคณะครู อาจารย์และนักเรียนในโรงเรียนแม่ริมวิทยาคม กอปรกับโรงเรียนมีการดำเนินการตามโครงการของรัฐบาล "โครงการโรงเรียนในฝัน" ซึ่งโครงการนี้มีการดำเนินการเพื่อพัฒนาคุณภาพของโรงเรียนด้านการพัฒนาคุณภาพของบุคลากร โดยโครงการนี้เริ่มดำเนินการมาแล้ว 3 เดือน โดยมีระยะเวลาในการดำเนินการทั้งหมด 3 ปี เพื่อต้องการปรับระดับทางด้านการศึกษาของนักเรียนให้มีความทัดเทียมกับโรงเรียนใหญ่ๆ ในตัวจังหวัด ซึ่งกลุ่มสาระการเรียนรู้ต่างๆ ต้องพยายามหาจุดเด่นและความสามารถพิเศษในการฝึกฝนนักเรียนเน้นให้เป็นรูปธรรมและเสนอเป็นโครงการ หนึ่งกลุ่มสาระ หนึ่งผลิตภัณฑ์ บรรจุลงในแผนกลยุทธ์ทุกโครงการ ซึ่งกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่มีจุดเด่นและได้รับความสนใจจากนักเรียนในขณะนี้ ได้แก่ ศิลปะบนพื้นไม้ด้วยเหงื่อและมือ ขณะนี้ตนเองได้รับมอบหมายจาก นายชวลิต วิชาศิลป์ ผู้อำนวยการโรงเรียนแม่ริมวิทยาคม ให้ดำเนินการจัดตั้งกลุ่มนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษในการเรียกเหงื่อและสนใจงานศิลปะบนพื้นไม้มาเรียนรู้และฝึกฝนอย่างจริงจัง อุปกรณ์ที่ใช้ในการฝึกนั้นส่วนใหญ่เป็นวัสดุเหลือใช้ในโรงเรียน เช่น โต๊ะ เก้าอี้นักเรียนเก่าๆ บานหน้าต่าง เป็นต้น และกำลังจัดสร้างห้องปฏิบัติ การและแสดงผลงานและภาพให้เป็นสัดส่วน พร้อมให้ผู้สนใจเข้าชมและศึกษาได้ตลอดเวลา

            นอกจากนี้อาจารย์นวมิตรยังได้ให้ทัศนคติเกี่ยวกับงานศิลปะไว้ว่า "สำหรับผู้ที่สนใจงานศิลปะขอให้หมั่นศึกษาหาความรู้และฝึกฝนฝีมือให้พัฒนาอยู่เสมอ เพราะการฝึกฝนนั้นเปรียบเสมือนครูที่คอยสอนให้เรารู้ทักษะ รู้จักการแก้ไขปัญหา และค้นหาข้อดีข้อเสียของตัวเราเองได้เพื่อนำไปพัฒนาให้งานศิลปะนั้นออกมาดูสวยงามและเป็นที่ชื่นชอบของผู้อื่นมากขึ้น ที่สำคัญควรมีควรมีความตั้งใจในการใฝ่เรียน และในการทำงาน เพราะถ้าเรามีความมุ่งมั่นในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้ว ผลที่ได้รับจะออกมาดีเสมอ และอีกหนึ่งอย่างที่ขาดไม่ได้คือ ควรมีความรัก เคารพและความศรัทธาครูผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ และอย่างให้นักเรียนที่เข้ามาเรียนศิลปะบนพื้นไม้ขณะนี้ตั้งใจเรียนและพยายามหาวิชาความรู้ให้ได้มากที่สุด เพื่อนำไปสู่การพัฒนาในระดับที่สูงขึ้น" พร้อมทั้งเล่าถึงเทคนิคในการเรียกเหงื่อว่า "สำหรับการเรียกเหงื่อนั้นผมใช้การนั่งสมาธิเป็นจุดสำคัญ เพราะถ้าจิตใจของเรามั่นคง ไม่วอกแวก มีสมาธิ จะทำให้เราสามารถ ปฏิบัติงานนั้นๆ ออกมาได้ประสบผลสำเร็จ นอกจากการทำสมาธิแล้ว ต้องดื่มน้ำให้มากๆ และรับประทานผักผลไม้เป็นประจำ อาหารเหล่านี้มีประโยชน์และมีความสำคัญมาก เนื่องจาก เหงื่อที่ออกมาจากร่างกายของเรานั้นเกิดจากการเผาผลาญสารอาหารในร่างกายทำให้มีเกลือแร่และธาตุอาหารออกมามาก อาจทำให้ร่างกายเราขาดแร่ธาตุ หรือเสียเหงื่อมากเกินไป แต่ข้อดีก็คือ หากเหงื่อออกมามากปริมาณแร่ธาตุที่ออกมาเมื่อนำไปผสมสีอะคริลิกแล้วจะทำให้เกิดความเข้มข้นของสีมากขึ้นเนื่องจากความเค็มของเกลือที่ออกมากับเหงื่อ ซึ่งเชื่อว่าเกลือนั้นเป็นตัวปรับความเข้มข้นของสี จึงทำให้ภาพออกมามีลักษณะที่แตกต่างจากการใช้น้ำในการระบายสี"

            ทีมข่าวไทยนิวส์ได้มีโอกาสพูดคุยกับนักเรียน 3 คนลูกศิษย์ของอาจารย์นวมิตรที่มีความสนใจและกำลังเริ่มฝึกฝนงานศิลปะบนพื้นไม้ นักเรียนคนแรกคือ เด็กชายธนาวุฒ พุทธิคง นักเรียนชั้น ม.2/3 โรงเรียนแม่ริมวิทยา ได้กล่าวเกี่ยวกับงานศิลปะว่า "ผมเป็นนักเรียนอีกคนหนึ่งที่มีความรักและชอบงานศิลปะ เริ่มจากการเริ่มวาดภาพการ์ตูนเป็นอันดับแรก เนื่องจากภาพการ์ตูนมีความอิสระ มีความเป็นเอกลักษณ์ มีรูปแบบที่หลากหลาย และเป็นโลกในจินตนาการของเด็กอีกด้วย ต่อมาเมื่อพบเห็นงานศิลปะของอาจารย์นวมิตรแล้วเกิดความสนใจ อยากวาดภาพได้แบบอาจารย์บ้าง โดยเฉพาะการเรียกเหงื่อออกมาจากมือของอาจารย์ที่เป็นลักษณะพิเศษเฉพาะตัว และคิดว่าหากวาดภาพได้อย่างอาจารย์คงเป็นการสร้างอาชีพและหารายได้ให้กับตนเองระหว่างเรียน" พร้อมทั้งกล่าวถึง วิธีการสอนของอาจารย์ว่า "อาจารย์เป็นคนที่มีความเมตตาและมีความตั้งใจที่จะปลูกฝั่งสิ่งที่ดีๆ ให้กับนักเรียน คอยแนะนำอยู่ตลอดเวลา มีความเป็นกันเอง เปรียบเสมือนครอบครัวเดียวกัน ที่สำคัญ ในขณะที่เรียน ไม่เครียดเกินไป เพราะอาจารย์จะมีมุขตลกสอดแทรกระหว่างเรียนเสมอ ซึ่งตอนนี้ผมกำลังฝึกทำสมาธิและลองบังคับจิตในการเรียกเหงื่อออกมาจากร่างกายโดยเฉพาะบริเวณฝ่ามือ เพื่อที่จะนำไปใช้ในการวาดภาพได้"

            นักเรียนคนต่อไปคือ เด็กชายปฏิพัทธ์ วิเชียรดี นักเรียนที่เข้ามาเรียนงานศิลปะ เปิดใจกับทีมข่าวไทยนิวส์ว่า "เหตุที่เลือกมาเรียนงานศิลปะบนพื้นไม้นี้ เพราะว่า ผมเป็นคนที่รักงานศิลปะและต้องการฝึกฝนทักษะความสามารถทางด้านนี้ให้เชี่ยวชาญ ซึ่งผมชอบเข้ามาดูผลงานของอาจารย์นวมิตรเป็นประจำทุกครั้งที่เข้ามาดูภาพพวกนี้ รู้สึกขนลุก มีมนต์ขลัง และดูมีชีวิตจริง หลังจากที่ได้เริ่มเรียนพื้นฐานกับอาจารย์มาบ้างแล้ว ผมรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง ทำให้ผมได้พัฒนาฝีมือมากขึ้น โดยเฉพาะการลงสีที่ทำได้ดีกว่าเดิม ส่วนเรื่องของการบังคับเหงื่อหรือการเรียกเหงื่อนั้นกำลังฝึกฝนอยู่ โดยเฉพาะการนั่งสมาธิเพราะงานศิลปะนั่นต้องใช้สมาธิในการวาดภาพ ถ้าหากว่าไม่มีสมาธิ หรือใจร้อนเกินก็จะทำให้ภาพที่วาดออกมานั้นไม่ดี ที่สำคัญการทำสมาธิเป็นหัวใจของการเรียกเหงื่อ ผมคาดว่าอนาคตข้างหน้าฝีมือการวาดภาพของผมจะพัฒนาในระดับสูงๆ ขึ้น และมีชื่อเสียงอย่างอาจารย์นวมิตรอาจารย์ต้นแบบของผม"

            สำหรับนักเรียนคนสุดท้าย คือ เด็กชายธวัชชัย มอนอัฐ ลูกศิษย์ของอาจารย์นวมิตรอีกคนหนึ่ง เสริมว่า “ผมคิดว่างานศิลปะประเภทนี้เป็นงานที่แปลก น่าสนใจมากกว่างานประเภทอื่นๆ น้อยคนนักที่สามารถทำได้ ที่สำคัญผมประทับใจอาจารย์มาก อาจารย์มีความคิดสร้างสรรค์อยู่ตลอดเวลา สังเกตได้จากการคำพูดที่อาจารย์ใช้ระหว่างที่มีการเรียนการสอน และการถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึก และหัวใจของศิลปินของอาจารย์ผ่านงานศิลปะที่น่าทึ่งมาก หลังจากที่ผมเห็นผลงานของอาจารย์ครั้งแรกทำให้ผมอยากเรียนและฝึกฝนงานด้านนี้ อยากมีพรสวรรค์เหมือนอาจารย์ จึงได้เข้ามาเรียนและฝึกฝนกับอาจารย์ ซึ่งเวลาที่เข้ามาเรียนส่วนใหญ่จะเป็นคาบว่าง และหลังเลิกเรียน เพราะอาจารย์มีการตั้งชมรมและรับสมัครนักเรียนที่ต้องการเรียนรู้งานศิลปะบนพื้นไม้อยู่แล้ว ซึ่งขณะนี้มีนักเรียนที่เข้ามาเรียนประมาณ 20 คน ผมคิดว่าคงจะมีผลงานของพวกผมออกสู่สายตา อาจารย์ และเพื่อนๆ นักเรียนเร็วๆ นี้ครับ"

            "ศิลปินคนแรกและคนเดียวของประเทศไทยในการวาดภาพโดยใช้เหงื่อแทนน้ำ และใช้มือแทนพู่กัน" กับ "งานศิลปะบนพื้นไม้ด้วยเหงื่อและมือ" ผู้สนใจชมและฝึกทักษะการวาดภาพศิลปะบนพื้นไม้ด้วยเหงื่อและมือสามารถติดต่อได้ที่ อาจารย์ นวมิตร อยู่เพื่อญาติ หรือฝ่ายประชาสัมพันธ์โรงเรียนแม่ริมวิทยาคม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ทุกวัน.

บอกเล่าเรื่องราวโดย ศรีวิจิตรา
http://www.thainews70.com, e-mail : meetur@thaimail.com